Días de cambio

Consumado xa o equinocio, confirmo que cambiamos de estación asistindo a cambios moi grandes no meu entorno inmediato: contaba que levo un ano aquí, pero nese ano xa marchou moita xente. A indómita non aturaba, e agora está centrada na súa fábrica de imaxes... Cesare despediuse hoxe, e xa tiven novas m)aliciosas... E sei que a "jefa" quere deixar de ser jefa tamén... Cantas cousas.

A verdade é que a miña situación non cambiou moito nun ano, se ben mellorei algo a miña competencia lingüística e para me entender co fedello. A independencia trouxo moitas cousas, pero tamén suprimiu outras. Agora penso en prioridades, que hei deixar noutras mans que teñen máis dispoñibilidade, que hei levar adiante, con que seguir loitando...

Un/ha non para de cambiar e atravesar espellos...

Días de equinoccio

Como estou, xa non escribo dende o solsticio, polo menos. Ten que pasar unha estación enteira e teño que estar na oficina coa resolución de que entre os axustes de última hora que teño que facer, despois de demostrar que as miñas gadoupas non se levan ben co ordenador, e o ensaio que empeza ás catro e media na outra punta da cidade, mellor meter un post e comer outra empanadilla/bocata/sucedáneo que ir pola casa. A verdade é que para estar de vacacións tiven moi pouco tempo, e moi mal organizado. Vacacións sufridas por unha parte, na fin da terra e na fin das miñas enerxías. Pero houbo tempo para todo, incluso para ver mundo (graciñas, plattdorf). E para volver ao útero (un pouquiño).

Acábome de dar conta de que hoxe fago un ano aquí...